Jak działa dziecko?

- Tata.

- Cassy, prosiłem, żebyś mnie tak nie nazywała! Mów do mnie Dean. D-e-a-n.

- D… Dada!

Winchester westchnął głośno i zwiesił głowę. Na nic były jego starania, aby oduczyć dziewczynkę przypominania mu o tym, jaki jest już stary. 

- Daj sobie spokój.

- Ale Sam, czuję się przez to tak staro, że aż słyszę jak rosną mi siwe włosy!

Młodszy z braci lekko parsknął śmiechem.

- Moose – odezwała się mała pociecha, uśmiechając się do wujka od ucha do ucha.

- ...Crowley! Zobaczysz, spalę za to twoje kości! – krzyczał Sammy, dotknięty słowami Cassy i groził pięścią w przestrzeń.

(Demon zaśmiał się siedząc w swojej tajnej melinie.)

♎

Nadeszło popołudnie. Bracia Winchester zostali poinformowani, że w okolicy zaczęły się dziać „nienaturalne” rzeczy, więc postanowili się tym zająć. Jednak pojawił się pewien problem…

- Dean, nie możemy wziąć Cassy ze sobą!

- Jak to nie? Przecież to prawdopodobnie tylko zły duch, bułka z masłem.

- Nie pozwolę ci jej zabrać.

- W takim razie z kim ona zostanie?

Niespodziewanie obok pojawił się Castiel. Łowcy wymienili między sobą porozumiewawcze spojrzenia, po czym oznajmili aniołowi, jak ważne zadanie ma do wykonania.

- Ale…

- Świetnie, że nie masz nic przeciwko. – Dean przerwał przyjacielowi i wręczył mu długą listę z instrukcjami co wolno, a czego nie wolno robić. - Pilnuj jej, nie dawaj jej jeść nic poza rzeczami z listy i nie spuszczaj jej ani na chwilę z oka!

Drzwi za mężczyznami zamknęły się, a Cas stał i wpatrywał się w nie przez chwilę z dzieckiem na rękach, zmieszany całą sytuacją.

- Ta-tata…! – Dziewczynka niespodziewanie rozpłakała się i zaczęła wołać swojego rodzica.

- Oj… Cassy, twarz Ci się poci.

Mała spojrzała na chrzestnego z lekkim zdziwieniem, gdy ten wyciągnął telefon i zaczął dzwonić.

- Chalo, Dean?

- Cas, nawet nie zdążyłem odpalić silnika. O co chodzi? – odezwał się głos ze słuchawki.

- Czy to normalne u ludzkich szczeniąt, że im się twarz poci? Trzeba dać jej wody??

- Nie poci jej się twarz! Po prostu płacze, to normalne, nic złego.

- Ale ona przecież się odwadnia.

Pomiędzy szumami można było usłyszeć wycie Deana - „Ja już nie mam siły, Sam, ty z nim gadaj.”

Młodszy Winchester zaczął wyjaśniać pierzastemu całą biologię ludzkiego organizmu oraz emocje jakie może odczuwać małe dziecko.

- Coś ją boli?

- Niekoniecznie, może być po prostu głodna, albo tęsknić za Deanem.

- Więc co mam zrobić?

- Daj jej butelkę i włącz jakąś bajkę w telewizji.

Anioł postąpił dokładnie tak, jak mu doradzono. Usiadł na kanapie z dzieckiem posadzonym na kolanach i włączył losowy program, który był dostępny w "magicznej skrzynce".

- Makka Pakka, Akka Wakka, Mikka Makka moo! Makka Pakka, Appa yakka, Ikka akka, ooo. Hum dum, Agga pang, Ing, ang, ooo, ikka makka mooo! – Było to pierwsze, co usłyszeli po włączeniu programu „CBeebies”.

Przez kolejne 7 minut towarzystwo przyglądało się jak Makka Pakka myje, suszy i układa w stosik kamienie.

- Nie rozumiem tej bajki. Dlaczego to… coś myje kamienie? – Castiel zrobił bardzo skonfundowaną minę, ale nie ośmielił się przełączać, widząc jak Cassandra z zaciekawieniem ogląda dziwnego ludka.

- Aff aff! – pisnęła radośnie dziewczynka. Dało się zauważyć, że program „Dobranocny Ogród” bardzo jej się spodobał.

♎

Łowcy po powrocie do motelu zastali Castiela śpiącego na kanapie z Cassandrą u boku. Uśmiechnęli się, poruszeni tym widokiem, po czym Łoś przykrył dwójkę ciepłym kocem, a Dean wyłączył program przyrodniczy idący w telewizji.

Po chwili wszyscy byli już pogrążeni w głębokim śnie.

^ Niepokolorowane wygląda lepiej "D